To nie dla mnie

Nie mam ostatnio pieniędzy na realizację mojej podróżniczej pasji. Szukam dorywczej pracy, ale nie pozostanie mi chyba nic innego, niż doradztwo kredytowe. Kolega próbował mnie namówić jakiś czas temu. Mówił, że to szybki zarobek i miły szef. Doradztwo kredytowe jako mój zawód na teraz nie bardzo pasował do dalszych planów rozwoju zawodowego, ale co począć?

Ubrałem się z garnitur, starannie zawiązałem krawat i poszedłem na rozmowę kwalifikacyjną. Czułem się, jakbym szedł na ścięcie. Doradztwo kredytowe, ja miałbym niby doradzać innym, ja tonący w długach? Zebrałem się w sobie i wchodzę do firmy z szyldem" Bezstresowe doradztwo kredytowe". Pomyślałem, że kpią sobie na wstępie z klientów, ale nie miałem być marketingowcem, tylko doradcą. Szef kolegi mocno uścisnął mi dłoń i szybko przeszedł do meritum sprawy." Wie pan, doradztwo kredytowe to ciężki rynek. Trzeba dużo samozaparcia i siły przebicia. Dużo czasu będzie musiał pan poświęcić firmie, tylko przy takim założeniu firma da dużo panu". W tym momencie uświadomiłem sobie, że moje podróżnicze wizje nie pasują do planów firmy i bez słowa wstałem, kiwnąłem głową koledze siedzącemu za biurkiem w sąsiednim pokoju i wyszedłem.

Dodaj komentarz

Twoje imię:

Treść komentarza: